กลุ่มชาวจีนโพ้นทะเลที่ก่อรากสร้างฐานในประเทศไทยมายาวนาน และจัดเป็นกลุ่มหนึ่งที่ทรงอิทธิพลทางธุรกิจของไทย ย่อมมีตระกูลของ “หวั่งหลี ” รวมอยู่ด้วย ซึ่งแม้วิกฤติเศรษฐกิจปี 40 จะทำให้ทางกลุ่มต้องเสียธนาคารนครธน ( ขายให้ต่างชาติปัจจุบันเป็นธ.สแตนดาร์ดชาร์เตอร์ด ) และบริษัทเงินทุนหลักทรัพย์ (บงล.)พูนพิพัฒน์ฯ ที่ถูกทางการสั่งปิดกิจการ แต่ในฟากธุรกิจดั้งเดิม “พืชผลทางการเกษตร ” โดยสินค้าในกลุ่มที่รู้จักกันดี อาทิ น้ำมันพืชกุ๊ก วุ้นเส้นที่มียอดขายเป็นเบอร์ 1 (ตราต้นสน ต้นถั่วและต้นไผ่ ) แป้งมันสำปะหลัง กลับเป็นดาวรุ่งพุ่งแรงตามสถานการณ์โลกปัจจุบัน

เช่นเดียวกับธุรกิจรีเทล “ศูนย์การค้าฟิวเจอร์พาร์ค รังสิต ” ที่บริหารโดยทายาทรุ่น 5 ของตระกูล ” พิมพ์ผกา หวั่งหลี ” กรรมการผู้จัดการ บริษัทรังสิตพลาซ่า จำกัด บุตรสาวคนเดียวและคนสุดท้องของนายสุกิจ หวั่งหลี (ประธานบอร์ดกลุ่มบริษัทพูลผลฯ ) ก็กำลังเติบโตโดยมีอัตราการโตของธุรกิจไม่น้อยกว่า 10% ต่อปี และปัจจุบันอยู่ระหว่างการรีโนเวต ศูนย์การค้าแห่งนี้ให้เป็น Natural -Metro Shopping Mall ”

พิมพ์ผกา เข้ามาช่วยธุรกิจของครอบครัวแห่งนี้ร่วม 16 ปี ก่อนที่ศูนย์การค้าแห่งนี้จะเปิดเมื่อปี 2535 โดยหลังจบปริญญาโท สาขาบริหารธุรกิจ จากมหาวิทยาลัยบอสตัน สหรัฐอเมริกา เธอเริ่มงานด้วยการเป็นวาณิชธนกิจ ให้กับบริษัทเงินทุนหลักทรัพย์ ( บงล.)เอกธนกิจฯ หรือฟินวัน แต่ทำได้ปีเดียว คุณพ่อก็ชวนให้มาทำงานที่นี่ หลังจากที่ทางกลุ่มมีแผนจะพัฒนาที่บริเวณรังสิต ซึ่งเป็นที่ดินของ “นางทองพูล ” คุณย่าที่ซื้อสะสมไว้นานแล้ว จึงได้ดูว่ามีใครสนใจจะมาเช่าที่ ขณะนั้นก็มีหลายกลุ่มเสนอตัว ทั้งกลุ่มเซ็นทรัล, กลุ่มฟิวเจอร์พาร์ค, กลุ่มเดอะมอลล์ ก็ชวนกันมาร่วมกันมาทำในฐานะที่กลุ่มหวั่งหลี เป็นเจ้าของที่ดิน ”

งานแรกของเธอที่นี่ ก็คือการเซตองค์กร จากพนักงานทั้งออฟฟิศที่มีเพียง 8 คน (ก่อนจะเป็น 260 คนในปัจจุบัน ) หลังจากนั้นจึงมาดูแลฝ่ายงานขาย ในตำแหน่งผู้จัดการฝ่ายบริหาร บริษัทรังสิตพลาซ่า จำกัด ซึ่งตั้งขึ้นเพื่อบริหารศูนย์การค้าแห่งนี้โดยเฉพาะ และเป็นช่วงคาบเกี่ยวกับการเกิดเหตุการณ์ พฤษภาทมิฬพอดี

“ตอนนั้นที่เข้ามา เราขายได้เฉพาะโรบินสัน และก็เยาฮัน ภายหลังเยาฮันได้ขอถอนตัวออกไป ส่วนร้านค้าเรายังขายพื้นที่ได้น้อยมาก ๆ เรียกว่าไม่ถึง 10% ของพื้นที่ที่มี 240,000 ตารางเมตร แต่ก็ได้เรียนรู้จากร้านค้า และค่อย ๆพัฒนา จนสำเร็จเป็นศูนย์การค้าอย่างที่เห็น ” ในปี 2543 เธอจึงได้เลื่อนขึ้นเป็นกรรมการผู้จัดการ แทนที่คนเก่าที่ลาออกไป

และนับเป็นความท้าทาย เพราะไม่เพียงเป็นธุรกิจที่เธอและกลุ่มหวั่งหลีไม่เคยประสบการณ์มาก่อน หากแต่พื้นที่ย่านรังสิตขณะนั้นก็ยังห่างไกลความเจริญ จึงต้องมานับหนึ่งสร้างความเจริญให้กับชุมชน โดยมีจุดเริ่มที่ตลาดรังสิตก่อน ส่วนหนึ่งก็โดยการบริจาคที่ให้กับการสร้างโรงพยาบาล สถานีตำรวจ ถนนหนทาง ฯลฯ จนเมื่อให้หลัง10 ปี ชุมชนเมืองเกิดขึ้น โครงการศูนย์การค้าฟิวเจอร์พาร์ค รังสิตจึงถือกำเนิดตาม

พิมพ์ผกา เล่าต่อว่า ช่วงแรกลูกค้าส่วนใหญ่ยังเป็นสาวโรงงาน คนในแถบปริมณฑล เพราะพื้นที่ยังห่างไกลความเจริญ หมู่บ้านแถบรังสิต ลำลูกกา ปทุมธานี ก็ขึ้นกันน้อย ลูกค้าต่อวันที่เข้ามาทางศูนย์ จึงมีเพียง 50,000 คน เทียบกับวันนี้ที่มีถึง 130,000 คนต่อวัน และมียอดใช้จ่ายต่อคนต่อวันในปัจจุบัน 2,000 บาท เพิ่มจากปี 2549 ที่มีประมาณ 1,700 บาท หรือมียอดขายต่อปีในระดับพันกว่าล้านบาท

อีกหนึ่งในความท้าทาย ก็คือวิกฤติเศรษฐกิจ ปี 2540 ” การลอยค่าเงินบาท “ที่ทำให้บริษัทมีหนี้สินจากเงินกู้ต่างประเทศ 1,000 ล้านบาท เพิ่มเป็นเท่าตัว 2,000 ล้านบาท และต้องใช้เวลาในการปรับโครงสร้างหนี้นานถึง 10 ปี จนมาเคลียร์หนี้ได้ทั้งหมด หลังการออกกองทุนอสังหาริมทรัพย์ฟิวเจอร์พาร์ค จากการขายสิทธิ์การเช่าให้กับกองทุนดังกล่าวเมื่อช่วงปลายปี 2549

“บทเรียนในครั้งนั้นสอนให้รู้ว่าเราต้องรู้จริงและศึกษาในสิ่งที่จะทำให้ชัดเจน เพราะแม้จะรู้มาก่อนว่า เงินลดค่าได้ และปรึกษาผู้ใหญ่มาหลายท่านก็ตาม แต่เราก็อาจรู้ไม่มาก จนทำให้ต้องเซไปหลายปีเหมือนกัน “และกลายเป็นแกนหลักในการทำงานของเธอในวันนี้ ที่ยังมีองค์ประกอบด้วยกุญแจสำคัญ อาทิในเรื่องของความเข้าใจ-การเข้าถึงลูกค้า , การเป็นคนรักษาคำพูด เพื่อสร้างความเชื่อถือ

“อันนี้เป็นหลักการของคุณพ่อ ที่สอนให้รู้จักการเอาใจเขา (ลูกค้า) มาใส่ใจเรา และให้คิดให้ดี ก่อนพูดทำและอย่าเล่นการเมือง-การพนัน ซึ่งเป็น 2 สิ่งที่ตระกูลหวั่งหลีไม่เอาเลย ” และสุดท้ายเธอบอกว่า งานจะสำเร็จด้วยดี ยังขึ้นอยู่กับความร่วมมือของพนักงาน

ปัจจุบันเรามีพนักงาน 260 คน และที่น่ายินดีก็คือพนักงานเกือบครึ่ง ประมาณ 120 คน เป็นคนเก่าแก่ ที่ทำงานร่วมกันมามากกว่า 10 ปี ตั้งแต่ศูนย์การค้าเปิด ทั้งนี้ก็มาจากการใส่ใจกับคำว่า “ลูกน้อง ” ทั้งการเปิดกว้างให้แสดงความคิดเห็น การให้ความจริงจังและเอื้ออาทร เป็นหลักการง่าย ๆของคนที่จะทำงานร่วมกัน จะต้องสื่อสารให้มองในทิศทาง-เป้าหมายเดียวกัน และที่ต้องถือเป็นครู เพราะสอนให้รู้ การทำธุรกิจได้จริง ๆ ก็คือกลุ่มร้านค้า ทำให้เราเรียนรู้ และทำจากที่ไม่เป็นจนเป็น ”

เธอยังมองว่า การบริหารช็อปปิ้งมอลล์ , ดีพาร์ตเมนต์สโตร์ ว่าเป็นเรื่องของไลฟ์สไตล์คน ซึ่งอาจเป็นความถนัดของผู้หญิง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของการแต่งหน้า แต่งตัว ช็อปซื้อสินค้าต่าง ๆ ผู้บริหารในแวดวงธุรกิจ จึงเป็นหญิงกันมากกว่าชาย เพราะซึมซับและเรียนรู้ได้เร็วกว่า เธอเองก่อนมาทำ ก็ชอบช็อป ชอบเที่ยว ดังนั้น แม้จะเป็นงานที่ยากผ่านอุปสรรค แต่ก็มองเป็นความท้าทาย และพยายามหาเรื่องให้สนุกกับงานที่ทำ

• ปัจจุบันศูนย์การค้าแห่งนี้ อยู่ระหว่างการปรับปรุงเพื่อให้เข้าคอนเซ็ปต์ของการเป็นศูนย์การค้าที่ให้ความเป็นธรรมชาติและมีความทันสมัยในตัว จัดเป็นศูนย์การค้าแห่งแรก ๆที่ให้ความสำคัญ และปลุกกระแส ให้เรื่องของการอนุรักษ์ธรรมชาติ ด้วยการทุ่มงบกับการรีโนเวตครั้งนี้ไม่น้อยกว่า 30 ล้านบาท

• และสำหรับแผนในอนาคต พิมพ์ผกา กล่าวว่า พื้นที่บริเวณศูนย์การค้าแห่งนี้ ได้ถูกวางโพสิชันนิ่งให้เป็น ” ฟิวเจอร์ ซิตี้ และรีเทลฮับ” เป็นสี่แยกยุทธศาสตร์ธุรกิจของกรุงเทพฯตอนเหนือ ที่คาดว่าจะดึงลูกค้า ทั้งที่มาจากต่างจังหวัด ,ปริมณฑล หรือลูกค้าจากตัวเมืองที่จะหลั่งไหล เข้ามาจับจ่ายใช้สอย หลังจากพื้นที่แห่งนี้ถูกเนรมิต เป็นอาณาจักรธุรกิจ ที่จะประกอบด้วยตัวโรงแรม, คอนเวนชันฮอลล์ (ศูนย์ประชุมและจัดงานนานาชาติ ) โรงพยาบาล ,โครงการเรสซิเด้นท์, และออฟฟิศบิลดิ้งให้เช่า ตลอดจนร้านค้า

• เธอไม่เปิดเผยว่าทางกลุ่มตระกูลหวั่งหลียังมีพื้นที่ให้นำมาพัฒนาต่อได้เท่าไร แต่คาดว่าในจำนวนนี้จะมีไม่น้อยกว่า 400 ไร่ จากเนื้อที่ทั้งหมด 660 ไร่

• เรียกว่า งานท้าทายที่ว่าในวันนี้ ยังเป็นแค่เศษเสี้ยว ชีวิตยังมีให้เล่นโลดโผนอีกหลายขุม.

ที่มา ฐานเศรษฐกิจ 12 พฤษภาคม 2551

ยัม!แบรนด์ส มุ่งขยายตลาดร้านเคเอฟซี และ พิซซ่า ฮัท ในจีนตั้งเป้าเปิดสาขาครบ 20,000 แห่ง ชี้ตลาดแดนมังกรกำลังเติบโตรวดเร็วคาดทำรายได้แซงหน้าตลาดสหรัฐฯในอีก 9 ปีข้างหน้า

ยัม! แบรนด์ อิงค์ บริษัทธุรกิจร้านอาหารจากสหรัฐอเมริกาเจ้าของเชนร้านเคเอฟซี และ พิซซ่าฮัท ฟาสต์ฟูดชั้นแนวหน้าระดับโลก เบนเข็มธุรกิจมุ่งขยายกิจการร้านฟาสต์ฟูดในสาธารณรัฐประชาชนจีน ที่เชื่อว่าจะเป็นแหล่งสร้างรายได้หลักของบริษัทภายในทศวรรษนี้ สวนทางกับสถานการณ์ในตลาดสหรัฐฯซึ่งบริษัทมีรายได้ลดลง

ทั้งนี้ยัม!แบรนด์ ตระหนักดีว่าบริษัทไม่สามารถที่จะพึ่งพาเพียงชื่อของร้านฟาสต์ฟูดแบรนด์ดังจากต่างประเทศเป็นเครื่องมือในการขยายธุรกิจที่ประเทศจีน แต่ปัจจัยหลักในการเติบโตอยู่ที่การพัฒนาเมนูอาหารซึ่งถูกปากและสอดคล้องกับวิถีชีวิตของลูกค้าท้องถิ่น ดังนั้นยัม! จึงได้เปิดตัวเมนูอาหารของร้านเคเอฟซี ที่พัฒนาขึ้นมาจากอาหารที่จำหน่ายตามแผงลอยข้างถนนของจีนซึ่งเป็นที่คุ้นเคยของประชากรกว่า 10 ล้านคนในประเทศจีน เช่นแป้งทอด และโจ๊กไข่เยี่ยวม้า เป็นต้น

นายแซม ซู ผู้บริหารตลาดประเทศจีนของยัม!แบรนด์ กล่าวว่า “เราตระหนักดีว่าเราไม่ควรทำเพียงแค่นำรูปแบบการดำเนินธุรกิจทั้งหมดของร้านสาขาในต่างประเทศเข้ามาใช้ในประเทศจีน ทุกคน (บริษัทต่างประเทศ) ควรสร้างรูปแบบการดำเนินธุรกิจขึ้นมาใหม่”

แนวคิดดังกล่าวส่งผลดีต่อธุรกิจของร้านเคเอฟซี ที่เปิดบริการในประเทศจีน ยอดขายในตลาดแห่งนี้มีอัตราการขยายตัวสูงถึง 12% สูงกว่าอัตราการเติบโตในต่างประเทศ (ยกเว้นจีน) ที่อยู่ในระดับ 5% และสูงกว่าอัตราการเติบโตของยอดขายในตลาดสหรัฐฯที่อยู่ในระดับ 3% ในช่วงไตรมาสแรกของปี 2551

ขณะที่สถิติกำไรในตลาดจีนปี 2550 เพิ่มขึ้น 30% อยู่ในระดับ 375 ล้านดอลลาร์สหรัฐฯคิดเป็นจำนวนกว่า 1ใน 4 ของกำไรจากการดำเนินธุรกิจของยัมที่อยู่ในระดับ 1,360 ล้านดอลลาร์สหรัฐฯ เพิ่มขึ้น 8% เมื่อเทียบกับสถิติในปีก่อนหน้า

ปัจจุบันยัม!แบรนด์ มีร้านสาขาของเคเอฟซี และ พิซซ่า ฮัท ในประเทศจีน 2,500 แห่งและเป็นเชนร้านฟาสต์ฟูดที่มีสาขามากที่สุดในจีน ทำรายได้ให้กับบริษัทประมาณ 2,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐฯต่อปี ทั้งนี้เคเอฟซีเป็นร้านฟาสต์ฟูดจากต่างประเทศรายแรกที่เข้ามาเปิดสาขาในจีนหลังจากที่รัฐบาลเปิดประตูรับธุรกิจต่างประเทศในปี 2530

นายเดวิด โนวัค ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร (ซีอีโอ) ยัม!แบรนด์ส ระบุว่าธุรกิจของยัม!แบรนด์สในประเทศจีนยังอยู่ในช่วงเริ่มต้น ซึ่งบริษัทมีแผนจะเปิดสาขาของร้านฟาสต์ฟูดในเครือในประเทศจีนให้ได้ 20,000 แห่ง

ในปี 2551 นี้ ยัม!แบรนด์ส มีแผนการเปิดร้านเคเอฟซี 425 สาขาในประเทศจีน เพื่อรักษาตำแหน่งผู้นำในตลาดแห่งนี้ ซึ่งบริษัทมีจำนวนร้านสาขาเหนือกว่าคู่แข่งสำคัญอย่าง แมคโดนัลด์ส คอร์ป เจ้าของเชนร้านแฮมเบอร์เกอร์อันดับหนึ่งของสหรัฐฯที่มีสาขาในประเทศจีน 900 แห่ง และ มีแผนการเปิดร้านใหม่อีก 125 สาขาภายในปีนี้

ซีอีโอของยัม!แบรนด์ส คาดว่าตลาดจีนจะทำรายได้ให้กับบริษัทถึง 40% ของรายได้ทั้งหมดของบริษัทภายในปี 2560 แซงหน้ารายได้จากตลาดสหรัฐฯที่คาดว่าจะอยู่ในระดับ 30% ในช่วงเวลานั้น

ที่มา ฐานเศรษฐกิจ 12 พฤษภาคม 2551

เออร์ไวน์ “เอิร์ฟ” ร็อบบิ้นส์ ชายชาวอเมริกันอายุ 90 ปี เสียชีวิตที่เมืองแรนโช มิราจ ในมลรัฐแคลิฟอร์เนีย ประเทศสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคมที่ผ่านมาด้วยโรคชรา เอ่ยเพียงชื่อและสกุลอาจยังไม่คุ้นหู แต่หากบอกว่า เขาคือหนึ่งในสองผู้ก่อตั้งร้านไอศกรีม “บาสกิ้น-ร็อบบิ้นส์” ที่ปัจจุบันนี้มีจำนวนกว่า 5,800 สาขาใน 34 ประเทศทั่วโลกรวมทั้งไทย ชื่อหลังนี้ย่อมเป็นที่รู้จักกันดี

ในวันที่ 7 ธันวาคม ปี 2488 ร้านไอศกรีมบาสกิ้น-ร็อบบิ้นส์ สาขาแรกซึ่งตั้งอยู่บนหัวมุมถนนอดัมส์ตัดกับถนนพาล์มเมอร์ในเมืองเกล็นเดล รัฐแคลิฟอร์เนีย เปิดประตูต้อนรับลูกค้าเป็นครั้งแรก ด้วยเงินลงทุนส่วนตัว 6,000 ดอลลาร์สหรัฐฯ ที่ร็อบบิ้นส์ขอมาจากพ่อ ขณะนั้นเขาอายุ 28 ปี หลังจบจากมหาวิทยาลัยวอชิงตัน ก็เข้าเป็นทหารรับใช้ชาติในสงครามโลกครั้งที่ 1 ก่อนจะออกมาเริ่มธุรกิจเล็กๆ เป็นของตัวเอง

ตอนแรกร้านไอศกรีมดังกล่าวยังไม่ได้ใช้ชื่อที่ผู้คนทั่วโลกในวันนี้รู้จักกันอย่างแพร่หลาย จนกระทั่ง 3 ปีให้หลังเมื่อร็อบบิ้นส์ตกลงใจรับนายเบอร์ตัน “เบิร์ท” บาสกิ้นส์ ที่เกี่ยวดองเป็นพี่เขย มาร่วมเป็นหุ้นส่วนกิจการ ทั้งคู่จึงช่วยกันคิดตั้งชื่อร้านใหม่

ความจริงชื่อร้านน่าจะเป็น “ร็อบบิ้นส์-บาสกิ้น” ไปแล้วหากทั้งคู่ยึดหลักที่ว่าเออร์ไวน์ ร็อบบิ้นส์ เป็นผู้คิดก่อตั้งร้านขึ้นมาก่อน แต่สองเขยไม่ได้ยึดหลักใครมาก่อนมาหลังหรือหลักความอาวุโส หากแต่ใช้วิธีโยนเหรียญเสี่ยงดวงเอา เพื่อตัดสินว่าชื่อสกุลใครจะได้ขึ้นก่อน และผลก็ออกมาอย่างที่เห็นๆ กัน

“บาสกิ้น-ร็อบบิ้นส์”ในยุคเริ่มต้น เป็นที่รู้จักมากขึ้นเรื่อยๆ ด้วยความคิดสร้างสรรค์ของร็อบบิ้นและบาสกิ้น ซึ่งช่วยกันคิด ช่วยกันคัดวัตถุดิบที่จะนำมาใช้เป็นส่วนผสมไอศกรีมโฮมเมดที่ฉีกต่างจากคู่แข่งด้วยความหลากหลายของรสชาติ ที่มีให้เลือกอร่อยกันถึง 31 รส อันกลายเป็นที่มาของโลโกชื่อร้านบาสกิ้น-ร็อบบิ้นส์ ที่ต้องมีตัวเลข 31 นำโชคติดหน้าร้านมาตลอด ตั้งแต่ยุคนั้นจนถึงพ.ศ.นี้ แม้เมื่อมีการรีแบรนดิ้ง และแต่งโฉมร้าน ปรับโลโกใหม่ ตัวเลข “31″ ก็ยังคงตามมาเป็นส่วนหนึ่งที่ขาดไม่ได้ (ดังภาพประกอบ) ทั้งนี้ บริษัทต้องการสื่อสารบอกลูกค้าผ่านทางตัวเลข 31 ว่า ร้านนี้มีไอศกรีมรสอร่อยให้เลือกกินวันละ 1 รสชาติไม่ซ้ำกันตลอดทั้งเดือน แต่ทุกวันนี้ไอศกรีมของบาสกิ้น-ร็อบบิ้นส์ มีมากกว่า 1,000 รสชาติ ซึ่งแต่ละร้านอาจนำเสนอรสชาติต่างๆ ไม่เหมือนกัน แล้วแต่ความนิยมของแต่ละพื้นที่

อีกจุดเด่นของไอศกรีมบาสกิ้น-ร็อบบิ้นส์ คือชื่อแปลกๆ เก๋ๆ ของไอศกรีมแต่ละรส เช่น นัทส์ ทู ยู , เบสบอล นัท , ร๊อคกี้ โร้ด, แคนดี้-เดท , คาเฟ่ โอเล่ และ ฮักเคิลเบอร์รี ฟินน์ เป็นต้น จากประสบการณ์ทำให้เออร์ไวน์ ร็อบบิ้นส์ มั่นใจว่า ชื่อเก๋ๆ ของไอศกรีมสามารถกระตุ้นยอดขายให้เพิ่มขึ้นได้ 2-3 เท่า ดังนั้นแทนที่จะใช้คำพื้นๆ เรียกไอศกรีมเมนูหนึ่งว่า “ไอศกรีม 3 ลูก กล้วยหอมฝาน 1 ซีกและท้อปปิ้ง 2 ชนิด” เขาก็ตั้งชื่อให้มันว่า “ซูเปอร์ บานาน่า ทรีท”

ไอศกรีมหลายชื่อยังสอดคล้องกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในยุคสมัยนั้นๆ ด้วย เช่น รส “โกโก้ อะโก-โก้” ที่คิดสูตรขึ้นในยุคที่สาวเต้นอะโก-โก้ เป็นเทรนด์ใหม่ที่กำลังแพร่ระบาดในแวดวงสถานบันเทิง และวันหนึ่งในปี 2507 เมื่อวงดนตรี เดอะ บีทเทิ้ลส์ จากอังกฤษเดินทางมาเปิดการแสดงและจะออกรายการโทรทัศน์ที่สหรัฐอเมริกา นักข่าวหนังสือพิมพ์ เดอะ นิวยอร์ค โพสต์ โทรศัพท์มาถามร็อบบิ้นส์ว่า ทางร้านมีแผนจะแนะนำไอศกรีมใหม่รสอะไรเพื่อเป็นการต้อนรับการมาเยือนของคณะสี่เต่าทอง ร็อบบิ้นส์คิดอะไรไม่ทัน ตอบไปก่อนว่ารส “บีทเทิ้ลนัท” จากนั้นก็นำไอศกรีมสูตรที่ยังไม่ได้ตั้งชื่อมาผสมถั่วเข้าไปให้รสชาติกลมกล่อมเข้ากัน และบรรจุเข้าเป็นเมนูของทุกสาขาภายใน 2 วันถัดมา (ปีดังกล่าว บาสกิ้น-ร็อบบิ้นส์ เพิ่งมี 650 สาขาทั่วสหรัฐอเมริกา)

ร็อบบิ้นส์เองเคยให้สัมภาษณ์ว่า เขากินไอศกรีมวันละ 3-4 ลูก และรสชาติที่โปรดปรานที่สุดก็คือ จาโมก้า อัลมอนด์ ฟัดจ์ “ผู้บริโภคกล้าลอง กล้าเลือกรสชาติไอศกรีมใหม่ๆ มากขึ้น และไม่รู้สึกเขินที่จะสั่งไอศกรีมรสใหม่แปลกแหวกแนวมาลอง” นอกจากเรื่องของความหลากหลาย และการตั้งชื่อรสชาติไอศกรีมที่ไม่ธรรมดาแล้ว ร็อบบิ้นส์ยังเป็นผู้บุกเบิกนวัตกรรมใหม่ๆ ในวงการไอศกรีม เช่น การนำของหวานอื่นๆ เข้ามาเป็นส่วนผสมในไอศกรีม เช่น ชีสเค้กและพายแอปเปิล รวมทั้งการผสมไอศกรีม 2 รสไว้ในลูกเดียวกัน และที่สำคัญคือ ในยุคที่ไอศกรีมยังเป็นสินค้าที่นิยมตักใส่โคนขายในซูเปอร์มาร์เก็ตหรือร้านขายของชำ เขาเป็นผู้หนึ่งที่เชื่อว่า ที่ทางของไอศกรีมคือการแยกออกมาตั้งเป็นร้านไอศกรีมโดยเฉพาะ ดังที่เป็นอยู่ทุกวันนี้

เมื่อเบอร์ตัน บาสกิ้นส์เสียชีวิตไปก่อนในปี 2510 ร็อบบิ้นส์ก็ขายกิจการให้กับบริษัท ยูไนเต็ด ฟรุต โดยเขายังดำรงตำแหน่งประธานกรรมการ และสร้างความก้าวหน้าให้กับร้านบาสกิ้น-ร็อบบิ้นส์ต่อไปไม่หยุดยั้ง กระทั่งปี 2521 เขาก็ลาออกจากตำแหน่งและวางมือจากธุรกิจที่ปลุกปั้นมา ขณะนั้นร้านบาสกิ้น-ร็อบบิ้นส์ มีจำนวนกว่า 1,600 สาขาแล้วทั้งในตลาดสหรัฐอเมริกาและต่างประเทศ เช่น แคนาดา ญี่ปุ่น และเบลเยียม

แม้ทุกวันนี้ธุรกิจแฟรนไชส์บาสกิ้น-ร็อบบิ้นส์จะอยู่ภายใต้การดำเนินงานของบริษัท ดังกิ้น แบรนด์ส แต่กล่าวกันว่า ความผูกพันที่เออร์ไวน์ ร็อบบิ้นส์ มีต่อธุรกิจไอศกรีมของเขา ไม่เคยละลายไปจากใจ ไม่เพียงสระว่ายน้ำที่บ้านจะเป็นรูปไอศกรีมโคน เรือส่วนตัวของเขาและครอบครัวที่ซื้อไว้เมื่อหลายปีมาแล้วยังมีชื่อว่า “รสชาติที่ 32″ หรือ The 32nd Flavor อีกด้วย

ที่มา ฐานเศรษฐกิจ 12 พฤษภาคม 2551

สร้างความประหลาดใจให้กับบรรดาขาช็อปอย่างแรง เมื่อบริษัท ห้างสรรพสินค้าโรบินสันฯ ประกาศจะปิดบริการห้างสรรพสินค้าโรบินสัน สาขาสีลม ภายในเดือนพฤษภาคมนี้ หลังจากยืนหยัดให้บริการคนในย่านสีลมมานานถึง 24 ปี ทั้งที่สัญญาเช่าพื้นที่ยังเหลืออีกประมาณ 3 ปี

สำหรับเหตุผลที่ปิดก็เพราะว่าสาขาแห่งนี้มีขนาดพื้นที่เล็กไปไม่เหมาะกับคอนเซ็ปต์ใหม่ของโรบินสัน พอดีกับทางเจ้าของพื้นที่อยากจะได้พื้นที่คืน จึงได้เสนอเงินในการซื้อพื้นที่คืนให้กับโรบินสันไป 200 กว่าล้านบาท ถือว่าผลประโยชน์ลงตัวเป๊ะ

นับจากเดือนพฤษภาคมไป ธุรกิจของห้างโรบินสันในย่านสีลมก็คงไม่มีอีกต่อไป แต่ถ้าลูกค้าบนถนนสีลมที่ยังคิดถึงและอยากใช้บริการก็คงต้องไปที่สาขาบางรัก ซึ่งว่าก็ว่าเถอะ เดี๋ยวนี้ลูกค้าไม่ค่อยนิยมเดินทางไกลเพื่อการช็อปกันแล้ว ส่วนใหญ่จะเน้นความสะดวก ใกล้ที่ทำงานหรือใกล้บ้านมากกว่า

ความจงรักภักดีในห้างลดน้อยถอยลง

แม้จะปิดบริการไปหนึ่งสาขา แต่จำนวนสาขาของห้างโรบินสันก็ยังเหลืออยู่ถึง 20 สาขา จัดว่าเป็นห้างสรรพสินค้าที่มีเครือข่ายกว้างอยู่ลำดับต้นๆ ส่วนใหญ่กระจายอยู่ในต่างจังหวัดและปริมณฑลมากกว่าในกรุงเทพฯ

ในอดีตห้างโรบินสัน เป็นแบรนด์ชั้นนำในวงการห้างสรรพสินค้าของไทย ต่อสู้แข่งขันช่วงชิงลูกค้าแบบเสมอกับห้างเซ็นทรัล และห้างเดอะมอลล์ กระทั่งในปี 2538 จึงได้ควบรวมธุรกิจเข้ากับกลุ่ม

เซ็นทรัลรีเทล หลังจากนั้นได้ปรับตำแหน่งห้างโรบินสันใหม่ ให้เป็นห้างที่มุ่งเจาะกลุ่มลูกค้าระดับกลางลงมาถึงระดับล่าง แต่ด้วยการกำหนดราคาและการคัดเลือกสินค้าที่มีระดับของโรบินสัน เฉพาะอย่างยิ่งสินค้าแฟชั่นที่ทันสมัยในราคาที่เหมาะสม มาบริการกับกลุ่มลูกค้าวัยหนุ่มสาว และคนทำงาน ทำให้ภาพลักษณ์ของห้างโรบินสันเป็นห้างที่ทันสมัย แต่ถึงกระนั้นระดับภาพลักษณ์ของแบรนด์ก็ไม่ยิ่งใหญ่อลังการเท่าห้างเซ็นทรัล

ซึ่งทำให้หวนคิดถึงโรงหนังอีจีวีไม่ได้ ที่มีเส้นทางธุรกิจคล้ายกันอย่างไม่คาดคิด ก่อนนั้นชื่อ อีจีวี เป็นที่ยอมรับในหมู่นักดูหนังว่าเป็นแบรนด์อันดับหนึ่งในธุรกิจโรงภาพยนตร์ของไทยเลยทีเดียว

เป็นผู้บุกเบิกโรงหนังระบบมัลติเพล็กซ์ในศูนย์การค้า จนยากที่หาใครมาสู้ในยุคนั้น แม้แต่กลุ่มเมเจอร์ซีนีเพล็กซ์ ต้องฉีกไปทำโรงหนังในคอนเซ็ปต์เมืองหนังขึ้นมาแข่ง ซึ่งได้รับการตอบรับจากตลาดอย่างดี

แต่ในตอนหลังกลายเป็นกลุ่มเมเจอร์ ซีนีเพล็กซ์ เป็นผู้ควบรวมกิจการของ อีจีวี เข้ามาอยู่ภายในกลุ่มของตัวเอง หลังจากปรับโครงสร้างภายในเป็นที่เรียบร้อย แบรนด์อีจีวี กลายเป็นโรงหนัง

ที่ถูกวางตำแหน่งให้จับกลุ่มวัยรุ่นโดยเฉพาะ ส่วนการขยายสาขาใหม่ๆ ในช่วงหลังๆ มานี้ไม่ค่อยเห็น

จะมีก็แต่ปรับเปลี่ยนสาขาเมเจอร์ซีนีเพล็กซ์ บางทำเลเป็นแบรนด์ อีจีวี เท่านั้น ขณะที่แบรนด์ตัวแม่คือ เมเจอร์ซีนีเพล็กซ์ นั้นมีการขยายสาขาอย่างต่อเนื่อง ทั้งระดับเวิลด์คลาส อย่างสยามพารากอน และเอสพลานาด และระดับสมบูรณ์แบบในสไตล์เมเจอร์ซีนีเพล็กซ์ กระจายทั้งในกรุงเทพฯและต่างจังหวัด

วันนี้แม้ ห้างโรบินสัน และอีจีวี ยังคงเป็นแบรนด์ชั้นนำลำดับต้นๆ ในตลาดก็จริงอยู่ แต่บทบาทคงเทียบไม่ได้กับแบรนด์ตัวแม่เป็นแน่ หาไม่แล้วคงจะไม่ปิดบริการโรบินสัน สาขาสีลม ส่วนอีจีวีก็เจอข่าวลือมาเป็นระยะว่าแกรนด์ อีจีวี คงจะต้องปิดฉากในไม่ช้าไม่นานนี้เช่นกัน

เพื่อเก็บทุนไปลุยที่ใหม่ที่ให้ผลตอบแทนคุ้มค่ากว่า ยังจะดีเสียกว่า 

ที่มา ฐานเศรษฐกิจ 12 พฤษภาคม 2551

“โรบินสัน” ประกาศปิดสาขาสีลม หลังเหลือสัญญาอีก 6 ปี เผยพื้นที่เล็กไม่เหมาะกับการรีโนเวต ขณะที่การแข่งขันค้าปลีกในเมืองแข่งดุ ฉุดนักช็อปเดินสายง่ายขึ้น ขณะที่ “ทรู ฟิตเนส” เตรียมเสียบผุดสถานออกกำลังกายแห่งใหม่ใจกลางเมือง

แหล่งข่าวจากบริษัท ห้างสรรพสินค้าโรบินสัน จำกัด (มหาชน) เปิดเผยกับ “ฐาน

เศรษฐกิจ” ว่า ห้างสรรพสินค้าโรบินสัน ได้ตัดสินใจคืนพื้นที่บริเวณต้นถนนสีลม ซึ่งบริษัทมีสัญญาเช่าระยะยาวเป็นจำนวน 30 ปี ให้กับเจ้าของที่ดิน คือบริษัท สีลมเอสแซ็ท จำกัด ในกลางปีนี้ ก่อนที่จะหมดสัญญาในปี 2557 โดยสาเหตุที่ทำให้บริษัทตัดสินใจยุติการเช่าพื้นที่เกิดจากการที่บริษัทพิจารณาแล้วว่า ห้างสรรพสินค้าโรบินสันสาขาสีลม มีพื้นที่ค่อนข้างจำกัด คือมีพื้นที่ขายประมาณ 5,000 ตารางเมตรเท่านั้น หากจะรีโนเวตพื้นที่ เพื่อรองรับกับไลฟ์สไตล์ผู้บริโภคในย่านสีลมจะไม่คุ้มค่ากับการลงทุน เพราะสัญญาเช่าเหลือเพียง 6 ปีเท่านั้น

ขณะเดียวกันปัจจุบันแม้ลูกค้าในย่านสีลมจะเป็นกลุ่มลูกค้าที่มีกำลังซื้อสูง แต่การแข่งขันที่รุนแรงในย่านดังกล่าว และใกล้เคียง กลายเป็นทางเลือกใหม่ให้กับลูกค้า รวมทั้งการเดินทางที่สะดวกด้วยรถไฟฟ้าใต้ดิน หรือบีทีเอส ทำให้ลูกค้าสามารถที่จะหันไปใช้บริการที่ห้างสรรพสินค้าอื่นๆ ได้ง่ายขึ้น ไม่ว่าจะเป็นในย่านสยาม ชิดลม หรือสุขุมวิท

สำหรับโรบินสัน สาขาสีลม เปิดให้บริการมากว่า 24 ปี และเป็นแฟล็กชิพ สโตร์ แห่งที่ 3 ของโรบินสัน ต่อจากโรบินสัน สาขาอนุสาวรีย์ และโรบินสัน สาขาราชดำริ ซึ่งล้วนเป็นแหล่งช็อปปิ้งสำคัญของผู้บริโภคใจกลางเมืองในสมัยนั้น โดยการปิดกิจการครั้งนี้ของโรบินสัน จะได้รับเงินชดเชยจากเจ้าของที่ดินเดิม เป็นมูลค่า 230 ล้านบาท ซึ่งสูงกว่ามูลค่าจริง อย่างไรก็ดีโรบินสันจะหยุดกิจการในวันที่ 23 พ.ค. นี้ก่อนที่จะส่งคืนพื้นที่ในวันที่ 1 มิ.ย. ที่จะถึง สำหรับพื้นที่ดังกล่าว ล่าสุดทรู กรุ๊ป ผู้บริหารทรู ฟิตเนส ศูนย์ออกกำลังกายครบวงจร ได้ตกลงเช่าพื้นที่ต่อโดยเริ่มเปิดรับสมาชิกในเดือนมิ.ย. และคาดว่าจะเปิดให้บริการได้ภายในสิ้นปีนี้

ด้านนางอุสรา ยงปิยะกุล ผู้ช่วยกรรมการผู้จัดการใหญ่ สายการตลาด บมจ.ห้างสรรพสินค้าโรบินสัน กล่าวว่า การปิดกิจการโรบินสัน สาขาสีลมจะไม่ส่งผลกระทบต่อยอดขายโดยรวมของบริษัท และบริษัทมีแผนที่จะเปิดสาขาใหม่อีก 6 สาขาภายใน 2 ปี ซึ่งจะใช้เงินลงทุนมูลค่ากว่า 3,000 ล้านบาท ส่งผลให้บริษัทมีสาขารวม 26 สาขา

อย่างไรก็ดี ห้างสรรพสินค้าโรบินสัน สีลม ได้จัดรายการส่งเสริมการขายเพื่อเป็นรายการพิเศษอำลา “โรบินสัน สีลม” และคืนกำไรให้กับลูกค้า ที่ผูกพันกันมายาวนานกว่า 24 ปี ในรายการ Robinson Silom Closing Down Sale 90% off” โดยจะมีสินค้าแฟชั่นแบรนด์เนมชั้นนำกว่า 500 แบรนด์ ที่เปิดเคาน์เตอร์ปกติ เข้าร่วมลดล้างสต๊อกสูงสุด 90% นอกจากนี้ในกลุ่มธุรกิจอื่นๆ ที่อยู่ในห้างสรรพสินค้าโรบินสัน สีลม ได้แก่ เพาเวอร์บาย , ซูเปอร์สปอร์ต และบีทูเอส ซึ่งต่างก็ปิดกิจการไปพร้อมกันนั้น ก็ร่วมจัดรายการส่งเสริมการขายด้วย ส่งผลให้มีลูกค้าแห่เข้าซื้อสินค้าจำนวนมาก

ที่มา ฐานเศรษฐกิจ 12 พฤษภาคม 2551

สตาร์บัคส์กำไรหด 28% โบ้ยปัญหาราคาบ้านในประเทศลด เป็นเหตุให้ลูกค้าเมินร้านกาแฟถึงกับต้องปรับกลยุทธ์ ประกาศลดการเปิดสาขาใหม่ในสหรัฐฯมุ่งรุกตลาดต่างประเทศแทน ชูลท์ยืนยันคู่แข่งก็ประสบชะตากรรมเดียวกัน เชื่อมั่นศักยภาพธุรกิจจะทำกำไรเพิ่มต่อเนื่องในระยะ 3 ปีข้างหน้า

สตาร์บัคส์ คอร์ป เจ้าของเชนร้านกาแฟชั้นนำในสหรัฐอเมริกา และ ต่างประเทศ เปิดเผยผลประกอบการในช่วงไตรมาสที่ 2 ของปีงบประมาณ 2551 ว่ามีรายได้รวมอยู่ในระดับ 2,500 ล้านดอลลาร์สหรัฐฯ เพิ่มขึ้น 12% มีผลกำไรอยู่ในระดับ 108.7 ล้านดอลลาร์สหรัฐฯ คิดเป็นกำไร 15 เซ็นต์ต่อหุ้น ซึ่งลดลง 28% จากสถิติ 19 เซ็นต์ต่อหุ้นและผลกำไรรวม 150.8 ล้านดอลลาร์สหรัฐฯในช่วงเดียวกันของปี 2550

กำไรต่อหุ้นที่ลดลงส่วนหนึ่ง (3 เซ็นต์) เป็นผลมาจากการลงทุนปรับโครงสร้างธุรกิจของสตาร์บัคส์ที่เริ่มดำเนินการตั้งแต่ช่วงเดือนมกราคมที่ผ่านมา หลังจากนายโฮเวิร์ด ชูลทซ์ ผู้ก่อตั้งและประธานกรรมการ ได้กลับเข้ามารับตำแหน่งประธานเจ้าหน้าที่บริหาร(ซีอีโอ)ของสตาร์บัคส์อีกครั้ง

นายชูลทซ์ยอมรับว่าสถานการณ์เศรษฐกิจของสหรัฐฯที่เข้าสู่ภาวะซบเซาในปัจจุบันส่งผลให้ราคาบ้านทั่วประเทศโดยเฉพาะอย่างยิ่งในทางตอนใต้ของมลรัฐแคลิฟอร์เนีย และ ฟลอริดาลดลงและมีผลกระทบต่อการดำเนินธุรกิจของสตาร์บัคส์เป็นอย่างมาก เขายังเปิดเผยว่าบริษัทจะลดจำนวนการเปิดสาขาร้านกาแฟใหม่ในสหรัฐฯลงจากเป้าเดิม 1,175 แห่งเหลือ 1,020 แห่ง และ 400 แห่งในปี 2552 ซึ่งเป็นการสะท้อนสภาพเศรษฐกิจของสหรัฐฯที่เข้าสู่ภาวะซบเซาที่สุดในประวัติการดำเนินธุรกิจของสตาร์บัคส์ และยืนยันว่าบริษัทไม่ได้ถูก แมคโดนัลด์ คอร์ป ที่หันมารุกตลาดกาแฟพรีเมียมแย่งลูกค้าไปแต่อย่างใด และเชื่อมั่นว่าสตาร์บัคส์ไม่ได้เปิดสาขามากเกินไปจนทำให้ตลาดสหรัฐฯเกิดการอิ่มตัว

ด้านนายแลรี่ มิลเลอร์ นักวิเคราะห์แห่งบริษัท อาร์บีซี แคปิตอล มาร์เก็ตส์ฯ ให้ความเห็นว่า “นี่เป็นทิศทางในเชิงบวกของสตาร์บัคส์ อย่างน้อยก็เป็นหนทางนำไปสู่การฟื้นตัวของธุรกิจ แม้จะต้องใช้เวลานานก็ตาม”

ซีอีโอของสตาร์บัคส์ระบุว่าตลาดสหรัฐฯมีอิทธิพลต่อผลประกอบการของบริษัทเป็นอย่างมาก รายได้ 77% ของบริษัทเกิดจากตลาดแห่งนี้ ซึ่งในช่วงที่ผ่านมายอดขายจากร้านสาขาสตาร์บัคส์ที่เปิดบริการนานกว่า 1 ปี ลดลง 5%

อย่างไรก็ตามสตาร์บัคส์ยังได้วางแผนเปิดสาขาร้านกาแฟใหม่ในตลาดต่างประเทศเพิ่มขึ้นจาก 1,000 สาขาต่อปีเป็น 1,300 สาขาต่อปีระหว่างปี 2552-2554 ซึ่งจะทำให้สตาร์บัคส์มีสาขาเปิดให้บริการรวม 21,500 สาขาภายในปี 2554

บริษัทยังมีแผนการลดเงินลงทุนจาก 1,100 ล้านดอลลาร์สหรัฐฯเหลือ 800 ล้านดอลลาร์สหรัฐฯในช่วงปี 2552-2554 โดย 70% ของวงเงินจะใช้ในการดำเนินการเกี่ยวกับร้านสาขา นายชูลทซ์ยังได้เปิดเผยกลยุทธ์ที่จะเรียกลูกค้าให้กลับเข้ามาใช้บริการอีกเรื่อยๆ ซึ่งมีตั้งแต่การปรับปรุงระบบการปรุงกาแฟ และ พัฒนาบริการ ทั้งยังได้เปิดตัวผลิตภัณฑ์ใหม่ที่ใช้ชื่อว่า “ไพค์ เพลส โรสท์” รวมทั้งเครื่องดื่มเย็นใหม่อีก 3 ผลิตภัณฑ์

สตาร์บัคส์เชื่อมั่นว่าผลประกอบการจะดีขึ้นในช่วงปีหน้าเป็นต้นไป และคาดว่าผลกำไรต่อหุ้นจะอยู่ในระดับ 90 เซ็นต์ต่อหุ้นในปี 2552 และขยับขึ้นเป็น 1.10-1.20 ดอลลาร์ต่อหุ้นในปี 2553 และ 1.35 -1.50 ดอลลาร์ต่อหุ้นในปี 2554

ที่มา ฐานเศรษฐกิจ 8 พฤษภาคม 2551

http://www.thannews.th.com/detialnews.php?id=M2623202&issue=2320

ท่ามกลางกระแสต่อต้านจากลูกค้าแดนมังกรที่จุดกระแสจากเหตุความวุ่นวายระหว่างการวิ่งคบเพลิงโอลิมปิกในกรุงปารีส ผู้บริหารห้างคาร์ฟูร์เปิดใจขอโทษชาวจีนกับเหตุการณ์ดังกล่าวและยืนยันจะดำเนินธุรกิจในประเทศจีนต่อไป ทั้งยังมีแผนการขยายสาขาอีก 20 แห่ง

สำนักข่าวไชน่าเดลี่รายงานว่านายอีริค เลกรอส ประธานกรรมการและประธานเจ้าหน้าที่บริหาร (ซีอีโอ) คาร์ฟูร์ สาขาประเทศจีนได้เปิดเผยว่าคาร์ฟูร์ยังคงให้การสนับสนุนกีฬาโอลิมปิก ณ กรุงปักกิ่งต่อไป และปฏิเสธว่าทางห้างไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการเมืองภายในประเทศจีนแต่อย่างใด

นายเลกรอสระบุว่าภายในปี 2551 นี้ คาร์ฟูร์จะเปิดห้างสาขาใหม่อีก 20 สาขาในแผ่นดินใหญ่ของจีนและจ้างพนักงานชาวจีนอีก 8,000 คน เพิ่มเติมจากที่มีอยู่ 112 สาขาและมีพนักงานชาวจีนมากกว่า 45,000 คน คิดเป็น 99% ของจำนวนพนักงานทั้งหมดของห้างที่เปิดทำการในประเทศจีน ซึ่งทำรายได้ให้กับบริษัทเกือบ 30,000 ล้านหยวน หรือ 147,000 ล้านบาท (อัตราแลกเปลี่ยน ณ วันที่ 30 เมษายน) โดยสินค้าที่จำหน่ายในห้างคาร์ฟูร์ในประเทศจีน 99% เป็นสินค้าที่ผลิตในจีนเอง

ซีอีโอคาร์ฟูร์ยังได้เปิดเผยว่าที่ผ่านมาคาร์ฟูร์ได้ร่วมกับนักลงทุนจีนเปิดสาขาใหม่หลายแห่ง และพันธมิตรชาวจีนเข้าถือหุ้นประมาณ 30-40% ของห้างสาขานั้นๆ และคาร์ฟูร์ให้การสนับสนุนมาตรการประหยัดพลังงานและอาหารปลอดภัยของรัฐบาลจีนอีกด้วย “เราได้ดำเนินการตามนโยบายของรัฐบาลจีนในหลายต่อหลายโครงการ และได้ใช้ความพยายามอย่างยิ่งในการนำเอาผู้เชี่ยวชาญและเทคโนโลยีของบริษัทเข้ามายังตลาดจีนในช่วงหลายปีที่ผ่านมา เพื่อทำการฝึกอบรมและเลื่อนตำแหน่งผู้จัดการชาวจีน ผมเชื่อว่าสักวันหนึ่งจะได้เห็นประธานกรรมการห้างคาร์ฟูร์ในประเทศจีนเป็นชาวจีน แทนที่จะเป็นชาวฝรั่งเศส”

ทั้งยังกล่าวด้วยว่า “เราหว�